|
 On
friday september 8 in 2000 Michael van de Velde was promoted to 1th Dan
Kyokushin by shihan Jon Bluming, shihan Roel Wildeboer, shihan Sjaak van
de Velde and shihan Marius Goedegebuur.
To Michael himself this was an unique prestation within the netherlands
because the minimum age for a black belt-examination is 18 year, But
after meeting about this with several shihans the decision was made to
let Michael van de Velde do the 1st Dan examinations on a very special
occasion and to promote him to 1st dan on the age of 17 because of his
extra-ordinairy talent, prestations and training spirit. A fact that
happened only twice in the Kyokushin Karate sport. A better appreciation
for Michael is almost impossible.
To reach the black belt he did beside a technical exam als the heavy
Kyokushin fight exams in front of 9 distinguished black belders which
were under supervision of a head-examinator: Shihan Roel Wildeboer 6th
Dan. This fightexam contains 30 rounds of fighting of 2 minutes each
against other candidates with a pauze of 1 minute between each fight. 15
rounds has to be fought against 1st dan and higher, It is almost an
unhuman request but again it has proven that if you are well prepared
and if you really want it you can do it if you are willing to let other
things go. Michael took the examination and the commision unanymous
decided: "passed."
 Sjaak van de
Velde Shihan:
"Talent only is not enough, there is much more needed then talent
only. Michael has been from the beginning of Musashi the face of the
dojo and always pulled the car showing to be the best inside of Musashi.
Wehere others failed he went on training without being bothered with
conflicts. In my point of view a correct promotion that stands for
itself."
Osu shihan Sjaak
Marius Goedegebuur Shihan:
"The way to the black belt is enormouss long and full of
difficulties and only a few have the potential to reach it. Michael
proved in the past years to be worthy and i am extremely proud that
Michael is rewarded for his participation and contribution in Kyokushin.
A well deserved reward for our youngest sensei Michael because he is a
complete technical karateka who can fight very well with an
extra-ordinairy talent for kata. This sensei performs his kata in a
beautiful technical style that isn't around a lot and he already
practises kata untill 4th dan. However it always can be performed better
i see that he is ahead towards the others and that does me very good.
The deepest impression to me is his mentality to remain calm under all
cicumstances. "Mike , How are you? ooh OK" [smile]. Without doubt he has
his frustrations but he refuses to make them public. When i see him he
has no problem at all. If he must fight with the "bigger guys" and he
gets beatup, the next evening he is present again. If he is ordered to
do something he does it without any commentairy. If you see him busy
like that you think that he is a guy willing to survive and that is all
he need.You just wait and see in time how developings are going. That is
the additude. this status of duty, this things he does for karate (also
in teaching , yes yes) is finally rewarded on september 8 of 2000.
Michael; I end this writing with the wish that you continue what you are
doing and that you may remaining inspiring many karateka's. Me and also
shihan van de Velde are expecting a lot of you."
OSU shihan Marius
 Roel
Wildeboer shihan:
"I was asked to be present on the 1st Dan exam of Michael. So they
don't slaughter eachother. I was able to direct the examination the
proper way, some bruises and blue spots and a bloodlip but no big
injuries. For the exam of the 1st Dan Michael van de Velde had to fight
the standard 30 man kumite but in a responsible way, which means dosed
fighting. As from the 15th round i ordered to pressure some more and
fight harder. They had to hit and kick on the body more. The last 10
rounds Michael had a bad time of tireness. Some rounds he went down on
the body. the head was no longer an option and i ordered to avoid the
head. The fightings were hard but well overthought with experienced
knowledge. For his age of 17 he showed me that he has character,
willpower and mentality. So he did not received his 1st Dangrade as a
present, he just gave all he had and fought for it with his heart and
soul. Personnally i witnessed this and that is why Michael is allowed to
go on as a 1th dan in Kyokushin Karate. He must know though that the way
of Budo is very long. On 8 september 2000 he recieves his certificate
out of hands of Shihan Bluming and of course i will be present there
also."
OSU Shihan Roel.
 On
april 1 in 2001 he prolonged with overpower the title Dutch Champion
Kyokushin Karate untill 70 kilogram on the Open Dutch Youth
championships Kyokushin Karate in Strijen with 5 fights won in advance,
from which 4 premature in the 1st round, After that he is been Dutch
Champion in Kumite a couple of times in the past years he made a stormy
debut at the seniors and was crowned with a beautiful 2nd place, with 4
won fights.
In 2002 he accomplished the 40 Men Kumite and the exam for Nidan
and.became 3th on the NK Kumite seniores, after a huge fight against the
european champion and he lost the fight on points. Also in 2003 he
grabbed the title Kumite in the promise-poule untill 20years -75
kilograms. Beside a good fighter he is also a good technician and he
shows that by in 2003 becoming a champion for the 3th time in a row Open
Dutch Champion Tameshiwari [breaktests] with the maximum reachable
points. This Dutch Championship is a tournament where the karateka can
show that technics are realistic on wood, stone and gasblocks. He also
did win the Dutch Championship Kata and the Dutch Open Kumite. In 2004
he prolonged the title for the 4th time Champion on the Dutch Open
Tameshiwari and he wins again the Dutch Champion Kyokushin Karate title
untill -80 kg with 125 karateka's.
Osu
Source Legacy and Copyright of this text, pictures and content:
Copyright © 2002 - 2003
www.musashi.nl,
All
rights reserved by
www.musashi.nl
|
|
Artikel uit de sportbijlage van De Dordtenaar
(september 2003)
BOVENMENSELIJKE PRESTATIES
Onverstoorbaar en onverzettelijk Kyokushin karate is
constant trainen, incasseren en doorzetten
Strijen - De vorige maand 20-jarige kyokushin karateka Michael van de
Velde staat bekend als één van de grootste talenten van Nederland en
heeft dat de afgelopen jaren op nationale en internationale
jeugdtoernooien talloze malen bewezen. De tijd is aangebroken om
minimaal de vaderlandse top te halen in een discipline waarin
onverzettelijkheid en onverstoorbaarheid de sleutelwoorden zijn voor
bovenmenselijke prestaties. Sensei Michael deelt uit en incasseert én
draait zijn hand (lees: vuist) niet om voor het doormidden slaan van
tien gasbetonblokken.
Michael beoefent dus kyokushin karate, een discipline waarin de
karateka’s elkaar vol mogen raken via stoten en trappen. Hij
demonstreert zijn talent niet alleen in wedstrijden, maar ook in
breektesten, beter bekend als tameshiwari. Enkele op elkaar gestapelde
stenen, dakpannen of planken worden spectaculair en met veel
machtsvertoon doormidden geslagen met de vuist. Ook de blote voet dient
als breekmiddel. Op de website van Musashi, een karateschool in de
Hoeksche Waard, staat vermeld dat tameshiwari de barometer is van
aangeleerde kracht en techniek. ,,We laten zien wat we kunnen”, zegt
shihan Sjaak van de Velde, eigenaar van Musashi en de vader van Michael.
,,Je moet veel trainen en onvoorwaardelijk in jezelf geloven. Als je
niet zelfverzekerd bent, lukt het nooit.”
Michael zegt nimmer last te hebben van zenuwen of twijfels. Zowel
tijdens de breektesten als in wedstrijden is hij maximaal gecontreerd en
overtuigd van een goede afloop. Niet voor niets won hij drie keer achter
elkaar het Nederlands kampioenschap tameshiwari, werd hij driemaal
Nederlands jeugdkampioen kyokushin karate, is hij in het bezit van twee
dangraden (wat op zijn leeftijd een zeldzaamheid is) en behaalde hij in
2002 tijdens zijn debuut op het NK een zeer verdienstelijke derde
plaats. Voor een 19-jarige een erelijst om van te watertanden. Maar
vader en zoon willen meer. Augustus, september en oktober staan volledig
in het teken van het NK. Musashi is de organisator van dit prestigieuze
evenement, dat in november in Strijen plaatsvindt. Michael gaat in zijn
woonplaats voor goud. Sjaak: ,,We gaan hem klaarstomen voor het
kampioenschap. In november moet hij geestelijk en lichamelijk in
topconditie zijn.’’
Bikkelhard
Dat gaat niet vanzelf. Karate is topsport met een hoofdletter T. De
trainingen zijn bikkelhard. Sjaak legt uit dat de trainingsstof
dagelijks is verdeeld in vier blokken: ,,Aan het begin werken we puur
aan de conditie. Dat is verschrikkelijk zwaar. Bij het trainen van de
buikspieren moet je niet denken aan een paar push-ups, maar aan
honderden. Na het aanscherpen van de fysieke gesteldheid begint de
training pas echt. De techniek wordt bijgeschaafd door middel van
herhalen, herhalen en nog eens herhalen. Het komt dan aan op instelling
en doorzettingsvermogen, want de vaardigheden en het soepele bewegen
zijn alleen aan te leren door ontstellend veel te oefenen. In een
wedstrijd moet de karateka een bepaalde stoot of trap perfect kunnen
uitvoeren. Dat kan alleen als je die techniek dagelijks vier- tot
vijfhonderd keer traint. Vervolgens komt Michaels favoriete onderdeel
aan bod: het schijngevecht, volgens de Japanse traditie kata genoemd. We
sluiten af met een echt gevecht, waarin we de werkelijkheid zoveel
mogelijk proberen na te bootsen. Wedstrijdecht is natuurlijk onmogelijk,
maar we gaan flink tekeer’’
IJskonijn
Drie uur per dag, vijf en soms zelfs zes dagen in de week, drie maanden
lang staat dit viergangenmenu op het rooster. Michael, die zijn geld
verdient in de elektrotechniek, ligt er niet wakker van. Hij beseft dat
een loodzware en langdradige voorbereiding de enige manier is om tijdens
een groot toernooi succesvol te zijn. Als hij eenmaal op de tatami
staat, is de jonge karateka onverstoorbaar. ,,Je zou me dan een
ijskonijn kunnen noemen. Ik laat me door niets of niemand uit mijn
concentratie brengen.’’ De enige personen die kunnen doordringen tot de
gedachtewereld van Michael zijn zijn coaches en vader Sjaak. ,,Hun
aanwijzingen hoor ik wel. Ik pik alleen datgene op wat van belang is. Al
het andere gaat het ene oor in en het andere weer uit.’’
,,Michael kan zich overal voor afsluiten”, vult Sjaak aan. ,,Hij laat
alleen datgene doorkomen wat voor hem belangrijk is. Ik heb daar veel
bewondering voor. Michael is ontegenzeglijk een groot talent, maar hij
heeft er dan ook alles voor over. Hij is al bijna veertien jaar karateka
en heeft nog steeds de wil om elke dag beter te worden. Dat vind ik heel
knap, want veel leerlingen haken op een gegeven moment af.” “Mentaliteit
speelt een belangrijke rol. Tijdens elke training krijgt een leerling te
maken met een moment dat de vermoeidheid toeslaat en dat je het gevoel
hebt dat je niet verder kunt gaan. Kies je dan voor de makkelijke weg of
doe je een beroep op je onverzettelijkheid? Veel leerlingen kiezen voor
de makkelijke weg, terwijl doorgaan juist een eerste vereiste is.”
Pijn en compensatie
Kyokushin karate is eindeloos afzien. Om bij de besten te horen, moet je
bijna letterlijk door muren kunnen gaan. Wat bezielt een mens om
zichzelf keer op keer op de proef te stellen? Volgens Sjaak is de ware
kyokushin karateka altijd op zoek naar de grenzen van zijn eigen
prestatievermorgen en is hij bereid daarvoor pijn te lijden: ,,Een
karateka moet die pijn leren beheersen. Dat kan alleen door regelmatig
en zwaar te trainen waardoor hij fysiek optimaal is. Hij kan zichzelf
dan weren tegen overbelastingsverschijnselen en deze tot een minimum
reduceren. Na het verrichten van een zware inspanning ontstaat er een
soort van supercompensatie. Het lichaam vangt de klappen automatisch op
en wordt er zelfs beter van. Dat is mijn ogen de essentie en meerwaarde
van kyokushin karate. Maar je moet wel karakter tonen en niet opgeven.
Instelling en doorzettingsvermogen zijn doorslaggevend.”
Michael maakte vorig jaar de overstap naar de senioren en bleef
verbluffend sterk overeind op het NK. Hij werd uiteindelijk ‘maar’
derde, maar had even goed in de finale kunnen staan. Michael: ,,Ik
verloor in de halve finale op punten. We moesten allebei incasseren,
maar bleven beiden staan. Dan is het aan de jury om te bepalen wie de
winnaar is.’’ Vaak komt het niet voor dat in een gevecht beide
karateka’s overeind blijven. Zeker niet in de vorm die Michael beoefent.
In navolging van zijn vader heeft hij voor kyokushin karate gekozen.
,,Dat is karate in zijn meest realistische vorm’’, aldus Sjaak.
,,Kyokushin staat voor full contact. Het is niet alleen uitdelen, maar
ook incasseren. Na een toernooi als het Nederlands kampioenschap, waarin
de weg naar de finale vier gevechten van vijf minuten bedraagt, ben je
lichamelijk volledig gesloopt. Overal blauwe plekken, alle spieren in je
lichaam schreeuwen om aandacht. Het duurt dan ongeveer twee weken
voordat je weer kunt toewerken naar een nieuw toernooi.’’
Na het NK staan er in 2004 weer nieuwe uitdagingen te wachten in de vorm
van diverse toernooien. Voor een karateka zijn dat de momenten van roem.
Veel kansen doen zich niet voor om de geleerde vechtkunsten in
wedstrijdverband te etaleren – jaarlijks zijn er immers slechts een paar
toernooien – en op zulke evenement moet het dan ook gebeuren. Sjaak
heeft veel vertrouwen in zijn zoon: ,,Michael heeft in de jeugd bewezen
dat hij goed met druk om kan gaan. Dit is anders, want gevechten op
seniorenniveau zijn een stuk zwaarder, maar hij heeft al aangetoond dat
hij het niveau aankan.’’
Wie meer wil weten over Michael en kyokushin karate kan een kijkje nemen
op de internetsite www.musashi.nl.
Bron : De Dortenaar
|
